μύγα και ασθένειες

Η μύγα είναι ενοχλητικό έντομο και προκαλεί δυσφορία στους ανθρώπους, όταν έρχεται σε επαφή μαζί τους κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης ή του φαγητού. Ρυπαίνουν τα ρούχα, τα έπιπλα και τα αντικείμενα. Στις τουριστικές περιοχές προκαλούν σημαντικές οικονομικές ζημιές.
Από υγειονομκής πλευράς, η μύγα είναι μηχανικός μεταφορέας πολλών παθογόνων μικροοργανισμών και παρασίτων, μεταφέροντας μισό δισεκατομμύριο μικροοργανισμούς στο εξωτερικό του σώματος και περίπου 30 εκατομμύρια στον εντερικό σωλήνα. Σε αυτό βοηθάει και η κατασκευή του σώματός της. Η προβοσκίδα και τα πόδια της έχουν πολλές μικρές τρίχες και μπορούν να μεταφέρουν διάφορα παθογόνα, όπου ακουμπούν. Επίσης, η μύγα όταν τρέφεται με μολυσμένα υλικά, το πεπτικό της σύστημα γεμίζει με μικροοργανισμούς που στη συνέχεια μέσω των περιττωμάτων ή μέσω της ‘σταγόνας νερού’, μολύνει τροφές, το νερό, μαγειρικά σκεύη και οτιδήποτε άλλο με το οποίο έρχεται σε επαφή. Από τις κυριότερες ασθένειες που μεταδίδονται μέσω της μύγας είναι η σαλμονέλα που βρίσκεται σε πουλερικά, αυγά και κρέατα, η χολέρα, η πολυομελίτιδα, η δυσεντερία, το τράχωμα (κύρια αιτία τύφλωσης παγκοσμίως), η λεϊσμανίαση, μυϊάσεις οι φιλαριάσεις, η τρυπανοσωμίαση ή “ασθένεια του ύπνου”, κ.ά.
Επίσης, η μύγα σε μια φάρμα επιδρά αρνητικά στη γαλακτοπαραγωγή και κρεατοπαραγωγή. Μειώνει σημαντικά τον όγκο της παραγωγής από τον όχληση και τον εκνευρισμό που προκαλεί στα ζώα.

Οι πιο διαδεδομένες ασθένειες από την Μύγα

Λεϊσμανίαση 

Η λεϊσμανίαση είναι παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από διάφορα είδη Leismania (πρωτόζωα) που μεταφέρονται στον άνθρωπο με τη μύγα και τα ακμαία μυζητικά έντομα. Ξενιστές τους είναι ο άνθρωπος και τα ζώα. Στον άνθρωπο διαγιγνώσκεται σε τέσσερις κλινικές μορφές: τη σπλαχνική, τη δερματική, τη βλενοδερματική και τη διάχυτη δερματική. Η εκδήλωση της νόσου και η θνησιμότητα από λεϊσμανίαση βρίσκεται σε αύξηση παγκοσμίως. Η νόσος είναι ενδημική σε 82 χώρες (21 χώρες του Νέου Κόσμου και 61 χώρες του Παλαιού) και επίσημα καταγράφονται 600.000 νέα περιστατικά παγκοσμίως. Ωστόσο, η εκτίμηση του πραγματικού προβλήματος είναι δύσκολη, καθώς μόνο σε 30 χώρες από τις 82 ενδημικές στην ασθένεια πραγματοποιείται επίσημη και συστηματική καταγραφή των περιστατικών. Είναι όμως σαφές ότι η λεϊσμανίαση θα αποτελέσει αναδυόμενο πρόβλημα Δημόσιας Υγείας που σε πολλές περιπτώσεις ενδέχεται να πάρει ακόμη και διαστάσεις επιδημίας. 

Μυϊαση

Ως μυϊαση θεωρείται η είσοδος προνυμφών της μύγας στα όργανα και τους ιστούς ανθρώπων ή ζώων οι οποίες τρέφονται από τους ιστούς τους. Η μυϊαση μπορεί να είναι υποχρεωτική όπου οι προνύμφες πρέπει υποχρεωτικά ένα μέρος της ζωής τους να ζουν σε ένα ζωντανό οργανισμό ή προαιρετικές όπου οι προνύμφες ζουν ελεύθερες και προσβάλλουν κυρίως πτώματα. Η προσβολή ενός οργανισμού από παράσιτα που προκαλούν μυϊαση μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις για τον οργανισμό όπως δερματοπάθειες, παραμόρφωση ή ακόμη και αφόρητο πόνο εάν εισέλθει από το στόμα και εγκατασταθεί σε μαλακούς ιστούς. Όλες οι περιπτώσεις μυϊάσεων θα πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα λόγω της ταχύτατης ανάπτυξης του πληθυσμού των προνυμφών.

Αφρικανική τρυπανοσωμίαση ή “ασθένεια του ύπνου”

μύγα και τρυπανοσωμίασηΗ αφρικανική τρυπανοσωμίαση ή “ ασθένεια του ύπνου” προκαλείται από το πρωτόζωο παράσιτο Trypanosoma bcucei (γηγενές στη Δυτική & κεντρική Αφρική) και μεταδίδεται στον άνθρωπο με δαγκώματα από την  μύγα  τσε – τσε. Ο έλεγχος της ασθένειας περνά από τον έλεγχο του πληθυσμού της μύγας τσε – τσε και την εφαρμογή ολοκληρωμένων προγραμμάτων καταπολέμησής της στις περιοχές όπου ενδημεί.

 

 

 

 

Φιλαριάσεις

μύγα και φυλαρίαση

Από τα 7 είδη παρασίτων που προσβάλλουν συνήθως τον άνθρωπο, τα 3 είναι αυτά με τη σημαντικότερη παθογόνο δράση. Ένα από τα 3 κοινά χαρακτηριστικά των παρασίτων αυτών είναι ότι όλα μεταδίδονται με το “δάγκωμα” ή το τσίμπημα μυγών ή κωνωποειδών., προκαλώντας λεμφικό οίδημα, ελεφαντίαση (μικροφιλαριάσεις) ή δερματίτιδες και τύφλωση (μακροφιλαριάσεις). 

 

 

 

 

 

 

μύγα παράσιτο   μύγα και επαγγελματική απομάκρυνση   μύγα και προληπτικά μέτρα